પ્રતિબંધ મુકો...

પ્રતિબંધ મુકો
જાત પર ને નાત પર
નેતાઓની બકવાસ પર
પ્રતિબંધ મુકો
એક દિવસની ભૂખ પર
અંબાણીના સુખ પર
અમીરોના રસુખ પર
ગરીબોના દુઃખ પર
મહિલાઓના મનદુઃખ પર
પ્રતિબંધ મુકો
લુખ્ખાઓની લૂંટ પર
અમીરો માટે કાયદાની છૂટ પર
બાવાઓની ભભૂત પર
પ્રતિબંધ મુકો
કાળા નાણાના વપરાશ પર
નાવરાઓની નવરાશ પર
પ્રતિબંધ મુકો
બાળપણ હોમતી મજૂરી પર
કુરિવાજોથી દબાયેલી જવાની પર
બુઢાપાની લાચારી પર
પ્રતિબંધ મુકો
મહિલાની ચરિત્રની કસોટી પર
પુરુષોની મર્દાનગી પર
નેતાઓની નજર પર
અધિકારીઓની સત્તા પર
તીન પત્તી ને પત્તાં પર
પ્રતિબંધ મુકો
ભેળસેલિયા ખોરાક પર
ધુમાડા ઉડાડતા એકમો પર
ચવાઈ ગયેલી કહેવતો પર
પ્રતિબંધ મુકો
જ્ઞાતિના વર્ચસ્વની વાતો પર
એકતા તોડતી લાતો પર
ગુરુ શિષ્યની પરમ્પરા પર
વ્યક્તિને પૂજવવાની પ્રથા પર
પ્રતિબંધ મુકો

લાગે છે હવે એવું જીગર । લાગી લાગણી એવી કે જિંદગીની દરેક ક્ષણ । તારી સાથે જીવવાની ઇચ્છા થાય । તું કહે તો દરેક રાત ને દિવાળી । મને મનાવવાની ઈચ્છા થાય । તું કહે તો દરેક દિવસને નવું વરસ । મને ઉજવવાની ઇચ્છા થાય

તને રોજ દિલથી મળવાની ઈચ્છા થાય
દિલ ખોલીને કહી કહેવાની ઈચ્છા થાય
તારા દુઃખોને ઉછીના લેવાની ઈચ્છા થાય
તું બોલે નહિ છતાંય
તને સમજવાની ઈચ્છા થાય
વાતો વાગોળીને ફરી
તને કઈ કહેવાની ઈચ્છા થાય
તને સાંભળ્યા કરું ને
જન્મારો વિતાવવાની ઇચ્છા થાય
હર રાત તારી માટે દિવાળી
રોજ ફટાકડા ફોડવાની ઇચ્છા થાય
કપડાં પહેરું નવા પણ
માત્ર તને દેખાડવાની ઇચ્છા થાય
તારા ચહેરા પર સ્મિત માટે
તારી દરેક વાત પર હસવાની ઇચ્છા થાય
લાગે છે હવે એવું જીગર
લાગી લાગણી એવી કે
જિંદગીની દરેક ક્ષણ
તારી સાથે જીવવાની ઇચ્છા થાય
તું કહે તો દરેક રાત ને દિવાળી
મને મનાવવાની ઈચ્છા થાય
તું કહે તો દરેક દિવસને નવું વરસ
મને ઉજવવાની ઇચ્છા થાય

દિલ અને દિમાગમાં ફેર છે જેટલો, પ્રેમ અને વેપારમાં ફેર છે એટલો

દિલ અને દિમાગમાં ફેર છે જેટલો

પ્રેમ અને વેપારમાં ફેર છે એટલો

ગરીબીમાં થોડામાં થોડાનો સંતોષ છે જેટલો

અમીરીમાં વધુમાં વધુનો અભરખો છે એટલો

સાદગીના દેખાડાનો વકરો છે જેટલો

ઝાકમજોળ સતાડવો ડર છે એટલો

ભક્તિનો મારગ કંટાળો છે જેટલો

શક્તિ મળ્યા પછી દેખાડાનો ચસ્કો છે એટલો

એટલે કહું જીવનમાં મોજનો ભાગ છે જેટલો

મોત આવે ત્યારે મરવાનો મલાજો છે એટલો

હું જ રાવણ ને હું જ રામ l મને મંદોદરી ગમતી નથી l બીજાની સીતાને ઉપાડવાની l ઈચ્છા મારી સમતી નથી

હું જ રાવણ ને હું જ રામ
મને મંદોદરી ગમતી નથી
બીજાની સીતાને ઉપાડવાની
ઈચ્છા મારી સમતી નથી
મને આઝાદ થઈ ને ઊડતી
સુર્ણપંખાનું નાક કાપવું ગમે છે
મને આજેય
ઘરે મોડી આવતી
મોબાઇલ પર ચેટ કરતી
સીતાની અગ્નિ પરીક્ષા લેવાની ઈચ્છા થાય છે
કોઈના કહેવાથી આજેય
સીતાનું કેરેક્ટર નક્કી કરું છું
હું આજેય શંકા થાય તો
લવ ને કુશના ડીએનએ ટેસ્ટ કરાવું છું
મને લંકા સોનાની કરવી ગમે છે
કોઈની સોનાની લંકા બાળનારને હું લડતો નથી
હું પ્રેમની યાદ રૂપે સીતાને અંગૂઠી મોકલું છુ
હું બેય અવતાર હતો
ક્યારેક રામ તો ક્યારેક રાવણ હતો
મારા દેહને સળગતો જોઈને
આજેય મને ખુશી થાય છે
કેમ કે હું મારતો નથી
હું હજુય કોઈના હર્દયમાં રામ બનીને
તો કોઈના મનમાં રાવણ બની બેઠો છુ
બસ સદીઓથી સળગે છે સીતા
પણ ક્યાં કોઈનેય દેખાય છે
હવે ફરી વાર રામ-રાવણનો ખેલ ખેલાવો છે
હવે ફરી રાવણ-રામ થઈ અવતરવું છે
મારી ભૂલો યાદ કરી ને
હવે તો મારે સીતાના હાથે બળવું છે....

જીભ, હાથ, કાન ગુમાવ્યા પછી ભાનમાં આવ્યો છું એટલું શીખ્યો છુ બંદુકથી છાતી છેદીશ તલવારથી હાથ કાપીસ પણ હું મારવાનો નથી કેમ કે હું વિચાર છુ

વ્યથા ક્યાં દેખાય છે તમને મારી
મો ખોલવાની
લે બોલવાની
હવે મને તક આપી
એ પહેલા તો
જીભ તો તે કાપી લીધી
ચીસો, બુમ બરાડા, ગાળો
હવે એ સિવાય પણ
કંઈક
ગીત, કવિતા કે મંત્ર
લે મને પણ
શ્રોતા બનવાની
સાંભળવાની તક તો આપી
પણ આ શું
કંઈક કાને સંભળાતું નથી
મારા કાનમાં શીશું તે રેડી દીધું
મહેનત કરી
હાથની સાથે રેખાઓ ઘસી
તે કહ્યું તારા હાથમાં
તારું નસીબ
પણ એ પહેલા
લે હાથ વાઢી લીધા
હવે આંખ ખુલી
તારો ખેલ જોયો
તું આંખ ફોડીશ
પણ હવે જાગ્યો છુ
જીભ, હાથ, કાન ગુમાવ્યા પછી
ભાનમાં આવ્યો છું
એટલું શીખ્યો છુ
બંદુકથી છાતી છેદીશ
તલવારથી હાથ કાપીસ
પણ હું મારવાનો નથી
કેમ કે
હું વિચાર છુ

ताज्जुब है की महंगे अल्फ़ाज़ है और सस्ते जज्बात है

ताज्जुब है
की महंगे अल्फ़ाज़ है और सस्ते जज्बात है
बिकती है जवानी कागज़ के चंद टुकड़ो पर
गुजरता है बुढ़ापा जीने की आस पर
कबर की सच्चाई सब जानते है
फिर भी कतराते है मोत की बात पर
बचपन में लोरिया सुला देती थी
अब तो रात गुजराती है
अच्छे ख्वाब की तलाश पर
ताज्जुब है
ज़िन्दगी से क्या मिला वो पता नहीं
लेकिन गुजर गयी कुछ खोने की आस पर
अब जिगर तू इतना बता
इतना तुजे ताज्जुब किस बात पर

में ज़ाडु हु.. सदियो से कोने में पड़ा था । मुझे छूने से हर कोई डरा था । जिसने पकड़ा मेरा हाथ । वो भी मेरे साथ सडा था

में ज़ाडु हु
सदियो से कोने में पड़ा था
मुझे छूने से हर कोई डरा था
जिसने पकड़ा मेरा हाथ
वो भी मेरे साथ सडा था
कभी किसी की पूछ बन के तना था
न में बदला न मुझे पकड़ने वाला हाथ
आज भी में ज़ाडु पुकार जाता हु
आज भी वाही ठोकरे खता हु
में ज़ाडु हु
अभी तक में अपनी वजूद खोजता हु
कभी उसने मुझे उठाया था
मुझे ईश्वर का रास्ता बताया था
तब मन ही मन में मुस्कराया था
लेकिन न मंदिर में जगह मिली
न मेरे काम की अहमियत मिली
अब तो चुनावो में बिकता हु
मेटे नाम से वोट बटोरे जाते है
पर मुझे इज्जत देने से वो कतराते है
अब सोचता हु की
नाम बदल दू
काम बदल दु
तेरी दुनिया का ख्याल बदल दु
अब में ज़ाडु नहीं
अब में सफाई नहीं करता
अब में भी इंसान हु
तू गिने तो ठीक
नहीं गिने तो भी इंसान हु
अब में अपनी बात कहूँगा
अब खुद को नहीं तुजको ज़ाडु कहूँगा